Como aquí xa non o queremos (ou é que xa o temos superado?), mandamos o galego á China.
Alí o quererían moitos e non sei que mal lles fai.
Non vos preocupar. Se na Cnina interesa, xa lle tirarán eles proveito e acabaremos por mercar cultura galega aos chineses. Un pobo tan orgulloso da súa cultura vai ser quen mellor poida garantir a conservación da nosa
Vou ter que rectificar todo o que antes escribín porque o caso é que, polo que escribe Manuel Varela en YouTube, este é, en verdade, o Coro e o Ballet do Teatro Nacional de Pyonyang, de Corea do Norte. E, a día de hoxe, os coreanos (do norte) non están no seu mellor momento.
Amosando publicacións coa etiqueta galego. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta galego. Amosar todas as publicacións
xoves, 16 de maio de 2013
luns, 25 de xuño de 2012
mércores, 6 de xuño de 2012
venres, 8 de xullo de 2011
E nós? Non cantaremos nós o "Va pensiero"?
Vai sendo hora de que en Galicia, tamén, cantemos todos xuntos o "Va pensiero" o coro dos escravos que lembran a súa patria "si bella e perduta". Si bella e perduta como a nosa lingua, a nosa cultura, os nosos artistas. E logo non haberá quen cante o Va pensiero na ópera??
O Teatro dell'Opera de Roma ergueuse para lle cantar a Berlusconi o “va pensiero” o coro de Verdi, símbolo histórico da dignidade e da liberdade de Italia. "
No Palco Real, o presidente da República, o Cardeal Vellini e Berlusconi asisten a representación de Nabucco.Ao rematar, o público pediu un bis. Daquelas, o director Riccardo Muti colleu un micrófono e falou para todo o teatro: "Teño máis de 30 anos, a miña vida está feita, pero como un italiano que viaxou o mundo sinto unha fonda vergoña polo que está a pasar no meu país. Así que se acedo a repetir, como pedides, o "Va Pensiero" non o fago tanto, ou só, por razóns patrióticas, senón porque esta noite, mentras o coro cantaba "O mia patria, si bella e perduta", pensei que, se destruimos a cultura, as ideas que están fundamentadas na historia da Italia, o noso país será, de feito, "bello e perduto". "Xa que estamos nun clima moi itálico, e mesto... Muti calou abondo, durante anos, e quixera facer unha excepción, estamos na nosa casa, non? O teatro da capital... O coro cantou magnificamente, a orquesta acompañou moi ben, se queredes unirvos tamén vós, o cantaremos todos xuntos”
E o teatro erguese en pé. Muti dirixiunos sen batuta e o teatro todo cantou moi a modiño, e a Italia de Verdi impúxose á Italia embrutecida polo home que amaña as leis no seu propio beneficio.
O Teatro dell'Opera de Roma ergueuse para lle cantar a Berlusconi o “va pensiero” o coro de Verdi, símbolo histórico da dignidade e da liberdade de Italia. "
No Palco Real, o presidente da República, o Cardeal Vellini e Berlusconi asisten a representación de Nabucco.Ao rematar, o público pediu un bis. Daquelas, o director Riccardo Muti colleu un micrófono e falou para todo o teatro: "Teño máis de 30 anos, a miña vida está feita, pero como un italiano que viaxou o mundo sinto unha fonda vergoña polo que está a pasar no meu país. Así que se acedo a repetir, como pedides, o "Va Pensiero" non o fago tanto, ou só, por razóns patrióticas, senón porque esta noite, mentras o coro cantaba "O mia patria, si bella e perduta", pensei que, se destruimos a cultura, as ideas que están fundamentadas na historia da Italia, o noso país será, de feito, "bello e perduto". "Xa que estamos nun clima moi itálico, e mesto... Muti calou abondo, durante anos, e quixera facer unha excepción, estamos na nosa casa, non? O teatro da capital... O coro cantou magnificamente, a orquesta acompañou moi ben, se queredes unirvos tamén vós, o cantaremos todos xuntos”
E o teatro erguese en pé. Muti dirixiunos sen batuta e o teatro todo cantou moi a modiño, e a Italia de Verdi impúxose á Italia embrutecida polo home que amaña as leis no seu propio beneficio.
xoves, 30 de xuño de 2011
Galicia e Madrid
Dentro da programación do festival VERANOS DE LA VILLA está organizada unha serie de concertos de “Música de Galicia en Madrid”. Entre o 30 de xuño e o 21 de xullo actuarán Uxía, Cristina Pato e Rosa Cedrón, Banda Crebinsky, Ialma e Mercedes Peón no auditorio do Espacio Conde Duque de Madrid (como xa dixen)
luns, 2 de maio de 2011
A CHAVE...
O sábado fun ao acto de Queremos Galego na Sala Capitol de Santiago de Compostela (por se alguén non estaba informado).
Gustoume moito. Algúns fallos de organización si que houbo e Manuel Rivas podía traer mellor preparada a súa participación; ben, que lle imos facer... A min gustoume, emocionoume.
Pero teño coñecidos e amigos, nacionalistas e de esquerdas, que non quixeron asistir porque coidaban que era un acto "sectario" Sectario sería se estivera restrinxido a unha secta, eu non vin tal.
E digo eu que a nós xa non hai por que ilegalizarnos; xa abondamos nós mesmos para dividirmonos, enfrontarmonos, acusarmonos, esnaquizármonos,...
mércores, 6 de abril de 2011
"GgAaL-EGO"
A Coodinadora Galega de ENDL presenta unha campaña para reflexionar sobre os prexuízos lingüísticos que hai sociedade arredor da lingua galega e os seus falantes.Que en Movistar (NOIA) se neguen a atenderme en galego ("si lo que pretende es que le atienda en gallego, ya le digo que no") ou que na Facultade de Química unha profesora recomende presentar os traballos en castelán porque en galego é limitarse, dan conta do necesarias que son estas campañas.
mércores, 9 de febreiro de 2011
SonCine, Meu Son Cine.
Un traballo do alumnado de audiovisuais de 3º da ESO do IES de Porto do Son co fondo musical, moi axeitado, de Alexandre Ferreiro.
venres, 14 de xaneiro de 2011
Tirado do blogue: CADERNO DE LINGUA
Remexendo en CADERNO DE LINGUA,como fago moitas veces e sempre atopo algo que me interese, atopei este vídeo cun tema de Leilía con letra de Suso de Toro sobre Palestina. Tamén trae a letra; hai que lela, porque ás veces deixámonos levar polo ritmo e non poñemos atención ás palabras:
Esas pedras contra tanques
eses corpos que rebentan
en libeliñas vermellas
toda a carne é sagrada.
Así como chuvia mansa
este mundo molla e sangra
a memoria non descansa
toda a carne é sagrada.
Vella liturxia da ira
alimenta a nosa rabia
odio con fame de sangue
toda a carne é sagrada.
O mundo perece aquí
a memoria non descansa
eu son ti e ti es min
toda a carne é sagrada.
Esas pedras contra tanques
eses corpos que rebentan
en libeliñas vermellas
toda a carne é sagrada.
Así como chuvia mansa
este mundo molla e sangra
a memoria non descansa
toda a carne é sagrada.
Vella liturxia da ira
alimenta a nosa rabia
odio con fame de sangue
toda a carne é sagrada.
O mundo perece aquí
a memoria non descansa
eu son ti e ti es min
toda a carne é sagrada.
martes, 2 de marzo de 2010
xoves, 25 de febreiro de 2010
sábado, 27 de xuño de 2009
A PIRAGUA
A Piragua de Candido Pazó, represéntarase esta fin de semana en Santiago, no Salón Teatro producida pola nova compañía Abrapalabra.Quedeime sen vela na primeira ocasión e non quero que me volva pasar. Só sei que trata dunha comunidade de veciños. O tema está xa moi usado, pero a min interésame a visión de Cándido Pazó.
Unha das cousas que máis me sorprende deste meu país é que non estean as salas a rebosar tendo tan poucas ocasións de ver TEATRO, habendo tan bos profesionais e sendo, como é, un espectáculo asequible por non dicir barato. A última vez, en OBRA, quedaron moitas entradas por vender. Espero que desta vez non suceda. A única maneira de defender a nosa cultura é facer uso dela: ler libros, escoitar música, ver teatro... non é?
Unha das cousas que máis me sorprende deste meu país é que non estean as salas a rebosar tendo tan poucas ocasións de ver TEATRO, habendo tan bos profesionais e sendo, como é, un espectáculo asequible por non dicir barato. A última vez, en OBRA, quedaron moitas entradas por vender. Espero que desta vez non suceda. A única maneira de defender a nosa cultura é facer uso dela: ler libros, escoitar música, ver teatro... non é?
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)