luns, 25 de xuño de 2012
venres, 15 de xuño de 2012
Barricada Los Maestros
Presentación con imaxes impresionantes, algunhas ben coñecidas por nós como "A derradeira lección do mestre" de Castelao, e unha canción de Barricada adicada aos mestres represalidos.
mércores, 6 de xuño de 2012
domingo, 11 de marzo de 2012
Non nos queda outra?
Manuel Rivas publica na súa columna semanal da contraportada de "El País" do sábado 10 de marzo de 2012 un artículo para reflexionar: ¿Gana Al Capone?
A miña reflexión ven sendo: E logo, non nos queda outra que achantar e calar? Estamos todos caladiños, procurando pasar desapercibidos, que non se nos vexa, que non vaia ser...
Paga a pena? Mexan por nós e dicimos que chove?
A miña reflexión ven sendo: E logo, non nos queda outra que achantar e calar? Estamos todos caladiños, procurando pasar desapercibidos, que non se nos vexa, que non vaia ser...
Paga a pena? Mexan por nós e dicimos que chove?
domingo, 5 de febreiro de 2012
NON HAI CARTOS PARA A CIENCIA, SÓ PARA A IGREXA CATÓLICA
Non hai diñeiro para a ciencia. O novo goberno anuncia un recorte de 600 millóns en Investigación e Innovación (I+D+I) , ao tempo que se decide pagar máis de 13.000 € mensuais á Igrexa Católica.http://actuable.es/peticiones/
venres, 8 de xullo de 2011
E nós? Non cantaremos nós o "Va pensiero"?
Vai sendo hora de que en Galicia, tamén, cantemos todos xuntos o "Va pensiero" o coro dos escravos que lembran a súa patria "si bella e perduta". Si bella e perduta como a nosa lingua, a nosa cultura, os nosos artistas. E logo non haberá quen cante o Va pensiero na ópera??
O Teatro dell'Opera de Roma ergueuse para lle cantar a Berlusconi o “va pensiero” o coro de Verdi, símbolo histórico da dignidade e da liberdade de Italia. "
No Palco Real, o presidente da República, o Cardeal Vellini e Berlusconi asisten a representación de Nabucco.Ao rematar, o público pediu un bis. Daquelas, o director Riccardo Muti colleu un micrófono e falou para todo o teatro: "Teño máis de 30 anos, a miña vida está feita, pero como un italiano que viaxou o mundo sinto unha fonda vergoña polo que está a pasar no meu país. Así que se acedo a repetir, como pedides, o "Va Pensiero" non o fago tanto, ou só, por razóns patrióticas, senón porque esta noite, mentras o coro cantaba "O mia patria, si bella e perduta", pensei que, se destruimos a cultura, as ideas que están fundamentadas na historia da Italia, o noso país será, de feito, "bello e perduto". "Xa que estamos nun clima moi itálico, e mesto... Muti calou abondo, durante anos, e quixera facer unha excepción, estamos na nosa casa, non? O teatro da capital... O coro cantou magnificamente, a orquesta acompañou moi ben, se queredes unirvos tamén vós, o cantaremos todos xuntos”
E o teatro erguese en pé. Muti dirixiunos sen batuta e o teatro todo cantou moi a modiño, e a Italia de Verdi impúxose á Italia embrutecida polo home que amaña as leis no seu propio beneficio.
O Teatro dell'Opera de Roma ergueuse para lle cantar a Berlusconi o “va pensiero” o coro de Verdi, símbolo histórico da dignidade e da liberdade de Italia. "
No Palco Real, o presidente da República, o Cardeal Vellini e Berlusconi asisten a representación de Nabucco.Ao rematar, o público pediu un bis. Daquelas, o director Riccardo Muti colleu un micrófono e falou para todo o teatro: "Teño máis de 30 anos, a miña vida está feita, pero como un italiano que viaxou o mundo sinto unha fonda vergoña polo que está a pasar no meu país. Así que se acedo a repetir, como pedides, o "Va Pensiero" non o fago tanto, ou só, por razóns patrióticas, senón porque esta noite, mentras o coro cantaba "O mia patria, si bella e perduta", pensei que, se destruimos a cultura, as ideas que están fundamentadas na historia da Italia, o noso país será, de feito, "bello e perduto". "Xa que estamos nun clima moi itálico, e mesto... Muti calou abondo, durante anos, e quixera facer unha excepción, estamos na nosa casa, non? O teatro da capital... O coro cantou magnificamente, a orquesta acompañou moi ben, se queredes unirvos tamén vós, o cantaremos todos xuntos”
E o teatro erguese en pé. Muti dirixiunos sen batuta e o teatro todo cantou moi a modiño, e a Italia de Verdi impúxose á Italia embrutecida polo home que amaña as leis no seu propio beneficio.
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)